Στις μέρες του Μνημονίου, της Χούντας της Τρόικας και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που μας τους «κουβάλησε», πολλοί εργοδότες στα  κάθε είδους φροντιστήρια, στα κάθε είδους ιδιωτικά «σπουδαστήρια», ΙΕΚ, ΚΕΚ, σχολές χορού, μουσικής κλπ, τρίβουν τα χέρια τους σκεπτόμενοι κουτοπόνηρα,  όπως και σε όλους σχεδόν τους τομείς της οικονομίας. Νομίζουν ότι με τις πλάτες της τρόικας και της κυβέρνησης μαριονέτας, θα διασώσουν ή και θα αυξήσουν την κερδοφορία τους. «Οραματίζονται» λοιπόν, σχεδιάζουν και προσπαθούν να εφαρμόσουν μία ανήλεη επίθεση ενάντια στα δικαιώματά μας. Μια επίθεση που έχει σαν στόχο και τους ίδιους τους μαθητές και τις μαθήτριές μας, παρά τα απατηλά λόγια των εργοδοτών ότι όλα γίνονται για το καλό πρώτα από όλα των μαθητών. Βασικός στόχος τους είναι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και η καταστρατήγηση όλων των δικαιωμάτων μας, ούτως ώστε να βγάλουν τα «σπασμένα» ή τα κέρδη τους από εμάς, τους εργαζόμενους, αλλά και από τους μαθητές μας, δηλαδή τους γονείς. Σε αυτή τη λογική ενώνουν τμήματα μαθητών ή αυξάνουν τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα, για να μειώσουν τους εκπαιδευτικούς που απασχολούν. Έτσι απολύουν εκπαιδευτικούς ή δεν επαναπροσλαμβάνουν κάποιους και ταυτόχρονα καταπατούν τις υπάρχουσες συμβάσεις (πληρώνοντας μικρότερα-από τα νόμιμα- ωρομίσθια, «κόβοντας» επιδόματα, δώρα, αργίες, υπερωρίες  κλπ) και «φυσικά» απολύουν όποιον τολμάει να τα ζητήσει.

Με την έναρξη της νέας χρονιάς το σωματείο μας ήρθε αντιμέτωπο σε πολλές περιπτώσεις με συναδέλφους που αντιμετώπισαν την εργοδοτική αυθαιρεσία. Συνάδελφοι σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης δεν επαναπροσλήφθηκαν, ενώ στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς είχανε συμφωνήσει την ανανέωση της σύμβασης και για τη νέα χρονιά, μένοντας ουσιαστικά στον δρόμο, αφού τον Σεπτέμβρη πια ήτανε πολύ αργά για να βρούνε άλλο φροντιστήριο. Σε συνάδελφους σε φροντιστήρια Ξένων Γλωσσών δεν κολλούσαν για χρόνια ένσημα και τους χρωστούσανε δεδουλευμένα από χρόνια εργασίας. Τέλος, συνάδελφοι σε δημοτικά κολυμβητήρια, ωδεία, σχολές χορού και παιδικούς σταθμούς μένουν χωρίς δουλειά, αφού οι συμβάσεις τους λήγουν και δεν πρόκειται να ανανεωθούν.

Απέναντι σ’ αυτά το σωματείο μας έδρασε άμεσα πετυχαίνοντας αρκετές, μικρές αλλά σημαντικές νίκες. Στη λογική ότι δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση, αλλά αυτοί που τη δημιούργησαν και με βασικό όπλο, πέρα από τα νομικά ή ένδικα μέσα, την άμεση και δυναμική κινητοποίηση/διεκδίκηση, πετύχαμε τα εξής:

Α) την επαναπρόσληψη συναδέλφισσας σε φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης, η οποία ειδοποιήθηκε τελευταία στιγμή (μέσα Αυγούστου) ότι δεν θα συνεχίσει να εργάζεται στο φροντιστήριο. Μετά από παράσταση και καθημερινή πίεση του Σωματείου μας προς τον εργοδότη, η συναδέλφισσα επαναπροσλήφθηκε.

Β) την καταβολή δεδουλευμένων και την επαναπρόσληψη συναδέλφισσας σε φροντιστήριο Ξένων Γλωσσών, η οποία διεκδίκησε χρωστούμενα δεδουλευμένα της προηγούμενης χρονιάς. Μετά από παράσταση του Σωματείου μας καταβλήθηκαν τα δεδουλευμένα και η συναδέλφισσα εξακολουθεί να εργάζεται κανονικά στο φροντιστήριο.

Γ) την καταβολή δεδουλευμένων σε συναδέλφισσα σε φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης, μετά την προτροπή από το Σωματείο μας.

Δ) την άμεση επαναπρόσληψη συναδέλφου σε φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης που απολύθηκε στη «μέση της χρονιάς» αναίτια, άδικα και αυθαίρετα. Ο συνάδελφος πληρώθηκε στην πρώτη μισθοδοσία 2 ευρώ την ώρα, λιγότερα απ’ όσα προβλέπει η σύμβαση. Όταν ζήτησε από τον εργοδότη τη διαφορά αυτός του έδωσε ένα ποσό, λέγοντας στη γραμματεία στο εξής να τον πληρώνει  κανονικά. 5 μέρες μετά όμως, και χωρίς αιτιολόγηση ο συνάδελφος απολύθηκε. Το σωματείο κινήθηκε γρήγορα. Το επόμενο πρωί πραγματοποιήσαμε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το φροντιστήριο, φωνάζοντας συνθήματα και μοιράζοντας προκηρύξεις, πιέζοντας τον εργοδότη να ανακαλέσει την απόλυση. Τελικά ο εργοδότης υποχώρησε και ο συνάδελφός μας εργάζεται κανονικά.

Απέναντι στη δικιά τους λογική αντιμετώπισης της κρίσης, δηλαδή της στήριξης των κερδών τους με κάθε τρόπο, μπορούμε και πρέπει να προβάλουμε τη δικιά μας λογική: της ικανοποίησης με κάθε τρόπο πρώτα από όλα των  ανθρώπινων αναγκών, για εργασία, εκπαίδευση, υγεία και κοινωνική προστασία. Καμία θέση εργασίας χαμένη, κανένα δικαίωμα λιγότερο για τους εργαζόμενους, αλλά και για τους μαθητές.  Να μην αφήνουμε κανέναν εργοδότη να καταστρατηγεί τη συλλογική σύμβαση εργασίας ή να απολύει όποιον ζητάει τα νόμιμα! Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Απέναντι στην παντοδυναμία του Μνημονίου, της τρόικας, των δανειστών/τοκογλύφων και της μαριονέτας τους, της κυβέρνησης του Γιωργάκη, πρέπει και μπορούμε να υψώσουμε ένα τείχος αντίστασης, αγώνων και θυσιών. Μόνο έτσι θα απαλλαγούμε από όλους αυτούς. Αρνούμαστε να υποταχθούμε στον υπέρτατο νόμο τους, το Μνημόνιο. Ο μόνος ΝΟΜΟΣ που αναγνωρίζουμε ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ!

• ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
• ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ
• 1.400 ΕΥΡΩ ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
• ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ – 15% ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ