Στα μέσα του Φεβρουάριου 2010 κοινοποιήσαμε προς τις ανάλογες εργοδοτικές οργανώσεις, σχέδιο-πρόταση για την υπογραφή μιας τοπικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) ενιαίας για τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης και σε φροντιστήρια ή κέντρα Ξένων Γλωσσών, στον νομό Θεσσαλονίκης.
Με αυτή τη σύμβαση, μεταξύ άλλων, διεκδικούμε:
1) 1.400 ευρώ κατώτατο βασικό μισθό, μικτά, για τους κατόχους πτυχίου ΑΕΙ.
2) Πλήρη απασχόληση με 18 ώρες εβδομαδιαία διδασκαλία.
3) Ενιαίες αργίες, διακοπές, επιδόματα και άλλα δικαιώματα.
4) Αναγνώριση της προϋπηρεσίας μας σε δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, από όλους τους εργοδότες.
5) Περιορισμό, μέχρι και ολοκληρωτική κατάργηση των συμβάσεων μερικής απασχόλησης, με την καθιέρωση αντικινήτρων, π.χ. μεγαλύτερη αποζημίωση για τη μερική απασχόληση.
6) Πλήρη και σταθερή εργασία, με τη μετατροπή δύο συνεχόμενων συμβάσεων ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης, με τη δεύτερη ανανέωσή τους, σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Παλεύουμε και διεκδικούμε τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα, για να ζούμε και να εργαζόμαστε ως άνθρωποι.
Οι εργοδότες έκαναν προσφυγή για να κηρυχθεί το Σωματείο ανίκανο για την υπογραφή τοπικής ΣΣΕ, προσπάθησαν να φέρουν το ΣΜΕΘ σε αντιπαράθεση με άλλο εργατικό Σωματείο (που όμως είναι διαφορετικής γεωγραφικής εμβέλειας και που δεν διεκδικεί την υπογραφή μιας τέτοιας σύμβασης) και δεν δίστασαν να ισχυριστούν ότι δεν μπορεί να υπογραφεί μια τέτοια κοινή σύμβαση γιατί δεν αφορά της ίδιας ποιότητας εκπαιδευτικούς. Οι εργοδότες έχασαν, το ΣΜΕΘ κατάφερε μια πρώτη νίκη, ενάντια στους εργοδότες αλλά και σε όσους αντιδράνε σε αυτή την κοινή ΣΣΕ και διαδίδουν ότι το ΣΜΕΘ είναι διασπαστικό ή παράνομο κλπ, παίζοντας το παιχνίδι των εργοδοτών. Ήδη σαν Σωματείο προσφύγαμε στο ΟΜΕΔ (Οργανισμό ΜΕσολάβησης Διαιτησίας) μιας και οι εργοδότες αρνήθηκαν να προσέλθουν σε ραντεβού διαπραγμάτευσης, στις 23/4/2010, στο οποίο και οι ίδιοι συμφώνησαν, για την υπογραφή της ΣΣΕ.
Αυτή η πρώτη νίκη μας κατά των εργοδοτών αποτελεί σημαντική επιτυχία του σωματείου. Η σημασία της όμως είναι ακόμα μεγαλύτερη σήμερα, ακριβώς γιατί πραγματοποιείται μέσα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το μέλλον των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η μη προσέλευση των εργοδοτών στην διαπραγμάτευση οφείλεται, πέρα από το τι λένε , στο ότι την ίδια ημέρα κηρύχθηκε η προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ. Οι εργοδότες άμεσα πήραν το μήνυμα που τους έστειλε η κυβέρνηση.
Ελλάδα: στην κόλαση του ΔΝΤ
Η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ σημαίνει ουσιαστικά μια κυβέρνηση κατοχής. Το ΔΝΤ δεν ήρθε να μας σώσει, αλλά να εξασφαλίσει την αποπληρωμή των χρεών στους ιμπεριαλιστές (αλλά και τους έλληνες επιχειρηματίες, ιδιαίτερα τις τράπεζες). Για να το πετύχει, θα μας γυρίσει στον Μεσαίωνα ή θα φτάσει σε κάθε είδους εκβιασμούς και απειλές (οικονομικούς, πολιτικούς ή και στρατιωτικούς). Αυτό άλλωστε προβλέπεται για την υπεράσπιση της «ελεύθερης αγοράς» από την Ευρωσυνθήκη και το ΝΑΤΟ. Επιβολή του ΔΝΤ σημαίνει εξαφάνιση κάθε ίχνους λαϊκής κυριαρχίας, ακυρώνοντας ουσιαστικά ακόμα και την ψήφο του ελληνικού λαού.
Ως άλλος δοσίλογος, η κυβέρνηση προσφεύγει στο ΔΝΤ, γιατί διαφορετικά δεν μπορεί να σώσει τον χρεοκοπημένο ελληνικό καπιταλισμό, παρά με άγρια μέτρα: εκτίναξη απολύσεων και ανεργίας, κάθετη μείωση μισθών, εξάπλωση παντού των ελαστικών-δουλικών σχέσεων εργασίας (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων κλπ.), διάλυση κοινωνικών υπηρεσιών (υγεία, παιδεία...), φορολεηλασία των εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων, ταφόπλακα στην κοινωνική ασφάλιση.
Αυτός ο «ακήρυκτος» εμφύλιος πόλεμος συνοδεύεται από καταστροφή των δημοκρατικών ελευθεριών: άγρια χτυπήματα σε διαδηλώσεις και απεργίες, μαζικό φακέλωμα με προσαγωγές και συλλήψεις στο σωρό, χαφιεδοκάμερες, προφυλακίσεις και δίκες χωρίς στοιχεία, ατιμωρησία των αστυνομικών-δολοφόνων.
Δεν χωρούν αυταπάτες. Δεν υπάρχει κανένας «Μεσσίας» που θα μας σώσει. Οι θυσίες που μας ζητούν δεν σημαίνουν έξοδο από την κρίση. Όπου έχει επέμβει το ΔΝΤ, είχαμε οικονομική καταστροφή, αύξηση του δημόσιου χρέους (αλλά κανονική αποπληρωμή του!), τσάκισμα της βιομηχανικής παραγωγής, εκτόξευση της ανεργίας, φτώχεια και εξαθλίωση... Έχουμε λοιπόν να διαλέξουμε: ή το κεφάλαιο θα σωθεί, ρίχνοντάς μας στη βαρβαρότητα - ή εμείς οι εργαζόμενοι, με αποφασιστικούς αγώνες, στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις, στην ενότητά και την αυτοοργάνωσή μας, θα επιβάλουμε το δίκιο μας.
Δεν κάνουμε καμιά θυσία για τα κέρδη και το χρεοκοπημένο σύστημά τους. Τα ελλείμματα, τα χρέη, την κρίση να πληρώσουν αυτοί που τα δημιούργησαν. Είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, οι παραγωγοί του πλούτου. Δεν ζητιανεύουμε. Παλεύουμε για τη μόνη πραγματική εναλλακτική λύση: ένα Πρόγραμμα Σωτηρίας, στηριγμένο σε μια άλλη διαχείριση της οικονομίας, για να ικανοποιηθούν οι επείγουσες κοινωνικές ανάγκες.
ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ
- ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
- ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ
- ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΕΞΩ ΔΝΤ ΚΑΙ ΕΕ
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι απέναντι στην αδιαλλαξία και την αλαζονεία των «δικών μας» εργοδοτών, απέναντι στη στάση καταφυγής τους στην προστασία, που νομίζουν ότι θα τους δώσει το ΔΝΤ, η απάντησή μας είναι μια. Η ενότητα των εργαζομένων στο χώρο μας αλλά και η ενότητα όλων των εργαζομένων στη χώρα.
Η υπογραφή της ΣΣΕ που ξεκίνησε το σωματείο μας είναι ιδιαίτερα σημαντική τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Γιατί πάει κόντρα στη λογική του κατακερματισμού, στη λογική του να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση, πάει κόντρα στις περικοπές μισθών και στην ελαστική απασχόληση., πάει κόντρα στην χούντα του ΔΝΤ.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ!
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, στηρίξτε και στηριχτείτε στο ΣΜΕΘ. Το ενιαίο, κοινό σωματείο για όλους τους εκπαιδευτικούς-εκπαιδευτές του ιδιωτικού τομέα, εκτός των ιδιωτικών σχολείων.