ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΟΛΟΙ στην ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ: Τρίτη 17 Νοέμβρη | 18:00

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ: Πέμπτη 19 Νοέμβρη | 10:00 | ΕΚΘ (Αριστοτέλους 32)

Η καθημερινότητα μας έχει γίνει ασφυκτική. Την ίδια στιγμή που ο μισθός μας εξανεμίζεται από την ακρίβεια και η εργοδοτική ασυδοσία χτυπάει κόκκινο, η κυβέρνηση μας σπρώχνει στην εξαθλίωση, διαλύει το επίδομα ανεργίας και μας εμπλέκει επικίνδυνα σε πολεμικά μέτωπα. Η μόνη μας διέξοδος και το ισχυρότερο όπλο μας είναι η οργάνωση και η συλλογική μας δράση μέσα από το σωματείο μας, το Σωματείο Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΣΜΕΘ).

Στον κλάδο μας κυριαρχεί η ανασφάλεια και η εκμετάλλευση

Πενιχρό ωρομίσθιο και ασυδοσία. Οι μισθοί μας παραμένουν καθηλωμένοι, βασισμένοι σ' έναν κατώτατο μισθό-φιλοδώρημα, με παγωμένες τριετίες, την ώρα που ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής καλπάζουν.

Εργασιακή ανασφάλεια. Η έλλειψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας μας αφήνει εκτεθειμένους σε αυθαιρεσίες, χωρίς κατοχυρωμένες συμβάσεις αορίστου χρόνου και με το φάσμα της απόλυσης/μη επαναπρόσληψης να κρέμεται κάθε Ιούνιο πάνω από τα κεφάλια μας.

Αδήλωτη και απλήρωτη εργασία. Τα δώρα και τα επιδόματα αδείας συχνά παρακρατούνται, η 45λεπτη διδακτική ώρα ξεχειλώνει με meetings και ενημερώσεις γονέων εκτός ωραρίου, οι ορισμένες από το νόμο αργίες δεν τηρούνται πάντα, ενώ η παροχή διδακτικού υλικού θεωρείται «αυτονόητη» και απλήρωτη υποχρέωσή μας.

Η επίθεση στα δικαιώματά μας και οι προκλήσεις για το επίδομα ανεργίας

Η τιμωρία των ανέργων. Μετά τον νέο νόμο για τον ΟΑΕΔ με τον οποίο περικόπτονται οι δικαιούχοι και το διάστημα λήψης ταμείου ανεργίας, η κυβέρνηση συνεχίζει την επίθεση στους εργαζόμενους. Οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη για το επίδομα ανεργίας αποκαλύπτουν το σχέδιο περιορισμού και περικοπής του, μετατρέποντάς το από δίχτυ προστασίας σε εργαλείο εκβιασμού για να δεχόμαστε όρους πείνας.

Τα λεφτά είναι δικά μας. Επιχειρούν να μετατρέψουν το επίδομα ανεργίας -που προέρχεται από τις εισφορές των ίδιων των εργαζομένων- σε εργαλείο εκβιασμού, οδηγώντας τους ανέργους στην εξαθλίωση και πιέζοντάς τους να αποδέχονται δουλειές-λάστιχο με όρους πείνας.

Η απάντηση στα παραπάνω είναι μία: ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!

Στον κλάδο μας  τα παραπάνω ζητήματα α) δεν ορίζονται από κάποιον νόμο β) εμπίπτουν σε γενικές διατάξεις του εργατικού δικαίου που δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τις ιδιαιτερότητες του κλάδου (π.χ. συμβάσεις ορισμένου χρόνου) γ) αποτελούν προϊόν διαπραγμάτευσης του εργοδότη και του εργαζόμενου μεμονωμένα. Πρέπει να μπει ένα τέλος στις ατομικές διαπραγματεύσεις που δίνουν την δυνατότητα στους εργοδότες να ασυδοτούν. Χρειάζεται να θέσουμε το ζήτημα της αύξησης των μισθών, το ξεπάγωμα των τριετιών και, κυρίως, το ζήτημα της δέσμευσης ανανέωσης της σύμβασης για κάθε νέα ακαδημαϊκή χρονιά και την μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου έτσι ώστε να μπορούμε να σχεδιάζουμε τις ζωές μας και να εξασφαλίσουμε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Η υπογραφή ΣΣΕ από το σωματείο είναι ο μόνος και αποτελεσματικότερος δρόμος για την εξυπηρέτηση των αναγκών μας τόσο σαν επαγγελματική ομάδα όσο και ατομικά. Η υπογραφή της από ένα δυνατό σωματείο ριζωμένο στους χώρους δουλειάς αποτελεί την μεγαλύτερη εγγύηση εφαρμογής της.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να συνδράμουν σε αυτήν την προσπάθεια με την οργάνωση τους στο σωματείο για να δυναμώσουμε και να διαμορφώσουμε τους συσχετισμούς εκείνους που θα μας επιτρέψουν την υπογραφή της σύμβασης αλλά και την εφαρμογή των όρων της στην πράξη. Πρέπει να είναι καθαρό ότι τα δικαιώματα μας κατακτιούνται μέσα από την οργάνωση και τον αγώνα που αποτελεί τον μοναδικό δρόμο για να πετύχουμε νίκες. Το Σ.Μ.Ε.Θ. έχει αποδείξει – με τους αγώνες σε Μπαχαράκη, Σύστημα, Παιδικά Χωριά SOS, τον αγώνα ενάντια στην αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των ενσήμων, τον αγώνα και την απεργία απέναντι στις βλέψεις της ΟΕΦΕ να ρίξει το ωρομίσθιο στα 3.5 Ευρώ – ότι αποτελεί την δύναμη εκείνη που μπορεί και θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Να γίνει της Γαλλίας!

Η γαλλική νεολαία αποφάσισε να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ακολουθώντας τον δρόμο του ανυποχώρητου Αγώνα. Παρά την άγρια καταστολή, τις συλλήψεις, τις πλαστικές σφαίρες, τα δακρυγόνα το κίνημα συνεχίζει και αυξάνεται σε μέγεθος. Το παράδειγμα αυτό μας δίνει νέα πνοή: Οι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και οι μαθητές στη χώρα μας πρέπει να ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο. Η απέχθεια για την κυβέρνηση των Τεμπών, της ακρίβειας, του πολέμου, των ιδιωτικοποιήσεων να μετατραπεί σε διάθεση για αγώνες, με επιτροπές αγώνα, με διαδηλώσεις, με απεργίες, με καταλήψεις. Να σπάσουμε την προεκλογική αδράνεια που θέλουν να μας επιβάλουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση και κόντρα στις συμβολικές κινητοποιήσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, να ενώσουμε τη φωνή μας με τα μαχητικά κινήματα όλης της Ευρώπης.

 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ, ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΘΕΑΤΗΣ!

Τα δικαιώματά μας δεν χαρίζονται, κατακτιούνται με αγώνα και οργάνωση.

ΕΓΓΡΑΨΟΥ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΟΥ – ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟ Σ.Μ.Ε.Θ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ – ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ: